Yazı Detayı
27 Eylül 2017 - Çarşamba 08:12
 
UMUT KENDİRİ
Elif Kabak
elifhanem1453@gmail.com
 
 
 
 

Çay, bir yudumda bin muhabbetti.

 

Konu konuyu açardı da / dostluğa dostlar eklenirdi.

 

Hayaller/ hedefler koyulurdu masanın üzerine/ çayın etrafına.

 

Bardaklar kırıldı, masalar toplandı, karamsarlığa kapılıp hedefler yok oldu..

 

Uzak kalınan duygulara yakınlaşmak için nefer yeniden adımlar. Geçmişe duyulan özlem için yol alırken, yoluna çıkanlar, dur! der gibi/ zor! der gibi...Durmak meşakkatlidir, zoru başarabilmek için ise önce niyet etmektir. Zorluklarla savaşırken, kapı aralığından umuda dair küçük bir ışığın sana gelmesiyle daha da kazanırsın; ‘kaybettim’ sandığın duygularını, düşünceleri ve hedeflerini. Işığı kendir bilip kendine, bırakamazsın, boşlukta bilirsin kendini, bırakırsan düşersin/ yıkılırsın...Unutma ve kendiri bırakma. Uzak kalınanlara yakınlaşmak için diren, bir bardak çay, bir masada toplanan dostluk bilhassa  hayaller ve hedefler...

 
Etiketler: UMUT, KENDİRİ,
Yorumlar
Haber Yazılımı